اتاق تاریک ذهن آزادترین جای جهانه: همه چی از توش میاد و میره. فکر رنگ خیال خاطره...

خوبیش اینه که تو "فکراتو" داری لاقل. توی سرت می تونی با صدای بلند زندگی کنی. با صدای بلند دوست داشته باشی، خجالتم نکشی، عقلی هم در کار نباشه.

خوبیش اینه که بازم ما فکرامونو داریم

بدیش اینه که تو "فکراتو" داری. انقدر توی سرت آزادی انقدر توی سرت با صدای بلند حق اظهار نظر کردن داری که دل خوشیش نمیذاره تو واقعیت هم همونقد خودت باشی.

بدیش اینه که ما فکرامونو داریم...

هیس! یک نفر دارد می نویسد......